Anna Broek en GJ Sonke in Kenia - Deel 1
Categorie Reizen
Aankomst Kenia
Yeah baby, we zijn er!! Maar wel op de vertrouwde Afrikaanse manier. Ten eerste twijfelden we of we wel 't goeie vliegtuig hadden. Er stond een 767 van Kenyan Airways aan de eind van de tunnel klaar, terwijl we een 777 van KLM verwacht hadden. Daarnaast had het ineens ook een heel ander vluchtnummer. Wel jaaa joh, wat maakt zo'n detail nou uit? Haha. We konden al goed in de stemming komen door het ruime uur vertraging vanwege file op onze baan, VHS opnames van het inflight entertainment, en heftige turbulentie boven de Sahara (waar Anna overigens niet wakker van werd O_O).
Eenmaal in het bewolkte Kenia, vroeg in de ochtend, moesten we met z'n allen een poosje naast het vliegtuig wachten tot een busje ons kwam ophalen. Op 't benauwde Kenyatta International Airport duurde het ruim anderhalf uur voor we onze visa in de wacht konden slepen. De prachtige stempels in onze paspoorten maakten het helemaal goed. Gelukkig konden we ivm de lange wachttijden meteen onze baggage van de band vissen. Maar het wachten was nog lang niet voorbij.. Het mannetje met het bordje 'Anna & Gj' stond er niet. Damn, daar hadden we ons zo op verheugd! Gelukkig, na wat heen en weer gebel en het afslaan van hordes safariaanbieders, vonden we toch een kerel die in het bezit van zo'n bordje was: een aardige ex-soldaat uit een vissersdorpje aan het Victoria Meer, van de Luo stam. Andrew leerde Anna nog wat handige swahili woordjes (jambo = hallo, habari gani = hoe gaat het, hakuna matata = geen probleem, pole = sorry, pole pole = sloom / hoe toepasselijk!) tijdens het slalommende autoritje over de ongemarkeerde snelweg naar Nairobi. Andrew zette ons vervolgens af voor een van de meest luxe hotels van Nairobi, waar een andere, sjieke Luo man onze baggage met trots op zijn gouden karretje laadde. Na een poosje wachten, en ons zeer misplaatst te hebben gevoeld in de lounge op het beige leer aldaar, konden we naar onze suite, waar we eigenlijk meteen in slaap vielen. Want we waren doodop! Hele nacht amper geslapen in het vliegtuig (nou ja, Anna sliep dus wel even boven de Sahara) dus we doken in bed. [note voor de Telegraaf: niet hetzelfde bed]
Na een paar uurtjes was de stad toch te verleidelijk om in bed te blijven liggen, dus gingen we op verkenning. Meteen wat Keniaanse shilling gepind en een SIM kaart gescoord bij de plaatselijke Albert Heijn: de Nakumatt. Na wat te hebben gelezen aan het zwembad (want 't was bloody hot!!) gingen we op weg naar ons eerste Afrikaanse avondmaaltje. Eerst de verkeerde kant op gelopen natuurlijk, waar de donkerte toenam en het asfalt steeds minder werd. Het meisje (rond de 12?) dat aan Gj's arm hing, met een baby op haar rug, maakte ook niet dat we die weg graag wilden vervolgen. Rechtsomkeert dus, en uiteindelijk in de Chicken Inn beland tussen een bijzondere mix van locals. Precies waar we naar op zoek waren, met pompende boomboom muziek vanuit de bar boven het restaurant. Het Tusker biertje en de gegrilde kip smaakten heerlijk. Leuk wetenswaardigheidje: Tusker beer is "named after the elephant that killed one of the brewery's founders". duuus..
Zondag hebben we fijn uitgeslapen, en werden we getrakteerd op een extreem lekker ontbijt met vers fruit. Vol nieuwe energie gingen we de stad in, alwaar we meerdere markten hebben bezocht, of liever gezegd: overleefd. Constant werden we verleid met de breedste glimlach die je je maar voor kan stellen - of we toch niet even naar hun koopwaar wilden kijken.. Dat leidde tevens tot bizarre interacties, omdat Gj's reactie niet standaard is natuurlijk :) "Yo, brotha, what happens if we put water in there?! You would swell like a balloon and explode!" Gelukkig is Gj wel wat gewend, haha. Oh en het eerste kadootje voor thuis is binnen!
Nairobi heeft trouwens een tamelijk lelijke indruk gemaakt tot nu toe. De gebouwen zijn imposant, huge, shiny en jaren '60 - of juist krakkemikkig, smerig en zonder enige voorzieningen. Een tussenvorm zijn we nog niet tegengekomen. Gelukkig zijn de mensen prachtig en warm! (en het zonnetje ook, die hard z'n best doet met 27C) Het voelt echt heerlijk om weer in Afrika te zijn, hoewel het nog niet helemaal tot ons doorgedrongen is. Het voelt een beetje alsof je nog niet helemaal ontwaakt bent, met een oog open.. denk dat het andere oog snel volgt, met alle avonturen die ons nog te wachten staan :)
Vanavond laat komt Taika aan, die zal ons vergezellen namens de Flying Doctors. Morgen krijgen we een introductie van AMREF met onder meer een bezoek aan het Flying Doctors visiting centre, en het Wilson Airport. Spannend!
Kwa heri (goodbye) & tutaonana (see you later)!
Anna & Gj
ps) jaaa, het is gebeurd hoor, we zijn verbrand.. wat wil je ook als je naar de evenaar kan zwaaien?!
pps) te leuk om niet te vermelden: onderweg naar Amsterdam CS werden we herkend in de bus, door een dame die de artikeltjes in de Telegraaf en Spits had gezien. "Jullie gaan naar Afrika toch? Ik zag het aan je haar!"
