De mysterieuze verdwijning van de sleutel van het hek van Makindu’...

Niet te geloven dat dit alweer de laatste dag van onze trip met de flying doctors was… en wat voor één! Met de backpacks achterin klommen we in de 4x4, op weg naar het Mbooni ziekenhuis hoog in de bergen. Dokter Soren Otieno vermaakte ons met bijzondere verhalen en zo kwamen we te weten dat hij als klein jochie op de koeien van zijn familie mocht passen. Toch leuk om te horen van zo'n innemende, gestudeerde dokter. Door elkaar gehutst en geklutst reden we over smalle weggetjes waar een four wheel drive geen luxe was. Sterker nog: we kwamen twee uur lang geen enkele auto tegen - wel ezels, gare motoren, geitjes, schoolkinderen, vrouwen met bergen bagage op hun rug en hoofd en een tractor. Prachtig landschap, vuurrode aarde en veel groener dan we verwacht hadden. Toch is er een schrijnend waterprobleem, omdat de regentijd uit is gebleven en de neerslag die (zelden) valt, niet goed kan worden opgevangen. Heavy, als je bedenkt dat elke liter water urenlang door de hitte omhoog moet worden gedragen op je rug. Of als je mazzel hebt op een fiets of ezel.

Aangekomen bij het Mbooni ziekenhuis werden we weer als Koninklijke vorsten ontvangen. We kregen (ook hier) een tour en mochten onze namen achterlaten in het beruchte gastenboek. Met een nieuwe flying doctor in de achterbak vervolgden we onze weg, via Makueni richting Makindu. Daar zou de airstrip zijn van waaruit we sky high zouden gaan! Maar voordat het zo ver was, haalden we in het derde ziekenhuis die dag nóg een flying doctor op. Wel zo efficiënt, en een gezellige boel :) Eindelijk bij de airstrip aangekomen werd de spanning groter en groter. Maar ons geduld werd eerst op de proef gesteld, want… er zat een hek tussen ons en de startbaan, dat door een groot hangslot héél erg dicht bleef. Zucht. We reden naar een mannetje toe, dat misschien wel iets wist, en bij ons in de auto klom. Toen waren we met z'n achten. Het mannetje leidde ons naar een overheidsgebouw waar een bewaker met vette gun de auto instapte. Nog steeds werd weinig duidelijk. Maaaarr, weer terug bij de airstrip, toverde hij de sleutel tevoorschijn en konden we dan eindelijk de baan op en het vliegtuigje in! Whiiiiiiiiiiiiiiii. Onder het toeziend oog van een horde kinderen met hun neuzen tegen het hek gedrukt, begon het vliegtuigje stevig stof op te waaien. Na een paar knopjes en schakelaars te hebben ingedrukt, gooide de piloot de remmen los. Voor we het wisten verdween de grond onder onze voeten en zweefden we hoog tussen de Afrikaanse wolken. Dorpjes werden steeds minusculer en wij steeds sprakelozer. Wow, wow, wow… De vlucht was prachtiger dan prachtig!

De week met de flying doctors bestond uit hoogtepunt na hoogtepunt, en laatstgenoemde in wel heel letterlijke vorm :). We hebben verschrikkelijk veel gezien, gehoord, opgesnoven en nu is het tijd om alles te laten bezinken. Om heel eerlijk te zijn zouden we het liefst niet meer weg gaan, gingen we medicijnen studeren en werden we zelf een flying doctor. Nooit gedacht dat het insturen van ons filmpje op 'Win je eigen foundation' ons naar Kenia zou brengen met alle ervaringen die we nu rijker zijn. Het thema van ons filmpje was de kracht van Afrika, en hoog in de lucht beseften we ons wat een lucky bastards we zijn dat we die kracht van zo dichtbij hebben mee mogen maken!

Asante sana*,

Anna & Gerrit-Jan 

* Heel veel dank