Karibu ku* Makueni District Hospital

De dag begon spannend; de sleutel van de hotelkamer was kwijt (Gj, sliep je nog? ;)) en we mochten echt pas weg wanneer die gevonden zou zijn… Uiteindelijk bleek het hotelpersoneel de sleutel in een laatje te hebben gestopt, vlak nadat we de kamer verlaten hadden. We vertrokken dus met een typische Afrikaanse vertraging.

In een 4x4 van AMREF cruisten we de stad uit, op weg naar Makueni 200 kilometer verderop. Het overbruggen van deze afstand ging niet zonder slag of stoot… letterlijk… het kostte ons 4 uur! Nadat we het meest verschrikkelijke stuk aardoppervlak op reden, door rode stofwolken en files van minibusjes en vrachtwagens, bereikten we eindelijk een prachtig wegdek, mét wegmarkering! De rest van de rit naar Makueni genoten we van de kleurrijke winkeltjes, onmogelijke fietsconstructies en creatief gedecoreerde matatu's (minibusjes).

In Makueni wachtte een warm welkom door dokter Johnson Musomi. Tijdens een heerlijke vleesrijke lunch (arme Taika) trakteerde hij ons op vele verhalen over het heldenwerk van AMREF. Amper uitgegeten haastten we ons naar het Makueni District Hospital. Dit ziekenhuis wordt gefinancierd door de regering van Kenia. Maar omdat ze uit geldgebrek niet alle noodzakelijke specialisten in huis hebben, zijn de Flying Doctors hier zes keer per jaar te vinden. Zo kan een patiënt met een gecompliceerde botbreuk na maanden toch écht geholpen worden. Morgen wagen we ons in de operatiekamer bij een orthopedisch chirurg van AMREF..

In het muffe kantoortje van het hoofd van het ziekenhuis moesten we nog wel even uitleggen waar we onze dure camera-apparatuur voor wilden gebruiken. Als ware VIP's leidde hoofdzuster Juliana ons langs ALLE afdelingen. Anna smolt bij de piepkleine te vroeg geboren baby's in de couveuses en de 2 uur oude (gezonde) baby op de kraamafdeling.. Gj maakte het gehele operatieteam in de übersteriel ruikende theaterzaal (zo noemen ze de operatiekamer) aan het schaterlachen in zijn steriele witte kaplaarzen. Iets minder vrolijk was het om de verdwaasde tienermoeders (17 jaar!!) met hun pasgeborenen te ontmoeten. En gelukkig, we slaagden erin de kinderen met botbreuken aan het lachen te krijgen door ze foto's van henzelf (door huisfotograaf Gj gemaakt) te laten zien.

Ongelooflijk, we zijn nog nooit in een ziekenhuis geweest waar de sfeer zo gemoedelijk en warm was. Ondanks de primitieve omstandigheden kan het personeel, samen met de Flying Doctors, een groot verschil maken voor de mensen van Makueni en omgeving!

Ciao!

Anna & Gj