Curling, a way of life

Het mooie aan de Olympische Winterspelen is dat ook minder bekende sporten in beeld komen, zoals curling. Je hebt het vast wel eens gezien: twee teams die ronde stenen naar de andere kant van een lange ijsbaan laten glijden. Als jouw stenen op de beste plek tot stilstand komen, in een getekende ring in het ijs, heb je gewonnen. Teamgenoten mogen het bereik van de glijdende steen beïnvloeden door met bezempjes het ijs glad te vegen. 

Ik had altijd moeite om dit spelletje serieus te nemen als volwaardige Olympische sport. Maar als ik mij wat meer verdiep, moet ik tot de conclusie komen dat curling een rete-spectaculaire activiteit is.

De 3e van meer dan 150 spelregels is al meteen:  Mocht een steen in stukken uiteen barsten, dan moet de vervangende steen op de plek komen waar het grootste brokstuk tot stilstand komt. Wauw, wat een onbezonnen aggressie. Te gek! Verderop stelt het reglement dat roken, drugsgebruik, schelden en geweld strikt verboden zijn tijdens de wedstrijd. Jeetje, ik had nooit gedacht dat de World Curling Federation de noodzaak zag om haar leden op die punten in bedwang te houden.

Oubollig zijn de curlers dus allerminst. Ook als het aankomt op 'appearance'. Curlers zijn van nature trendsetters, die je als moderne man of vrouw in de gaten houdt. Zo volgt de fashionredactie van de New York Times nauwgezet het Noorse curlingteam met hun gedurfde outfits. Hippe gasten joh!