Medisch onderwerp: Laparoscopie (kijkoperatie in de buik)

Bij een laparoscopie, een vorm van endoscopie die ook wel een 'kijkoperatie' wordt genoemd, wordt een buis van optische vezels (laparoscoop) in de buikholte gebracht. Via deze buis wordt de buikholte bekeken. Een laparoscopie is een alternatief voor open chirurgie van de buikholte, met als voordelen:

• een kleiner litteken;
• korter verblijf in het ziekenhuis;
• minder pijn na de operatie.

Diagnostische laparoscopie is laparoscopie met als doel de diagnose van een bepaalde aandoening te stellen. Tumoren van de buikholte kunnen op deze manier worden opgespoord. Bij bepaalde aandoeningen kunnen weefselmonsters worden afgenomen voor een biopsie. In het geval van tumoren kan zo worden onderzocht of er uitzaaiingen in de lever aanwezig zijn en of lymfeknopen door de tumor zijn aangedaan.
Een laparoscopie wordt meestal onder algehele verdoving uitgevoerd. Eerst wordt een kleine incisie (sneetje) gemaakt in de buikwand en wordt de buikholte met koolstofdioxidegas gevuld. Hierna wordt een metalen buis in de buikwand vastgezet en wordt een laparoscoop in de buis ingebracht. Aan het uiteinde van de laparoscoop is een lichtbron bevestigd. Deze kan de buikholte verlichten. Soms worden twee of drie soortgelijke toegangsopeningen gemaakt, voor beter zicht of voor het uitvoeren van ingrepen waarbij meer instrumenten nodig zijn. Een dergelijke situatie doet zich bijvoorbeeld voor wanneer een orgaan wordt opgetild om te zien wat eronder ligt.
Aan het uiteinde van de laparoscoop binnen de buikholte zit behalve de lichtbron ook een camera, die voortdurend beelden naar een beeldscherm zendt. Hierop kan de chirurg zien hoe hij de laparoscoop kan manoeuvreren om alle mogelijke afwijkingen in de buikholte op te sporen.

Meer informatie

Darzi, A. (2000), Principles of laparoscopic surgery, in: Russell, R.C.G., Williams, N.S. & Bulstrode, C.J.K. (eds.), Bailey & Love’s short practice of surgery, 23rd ed., Arnold, London.